Brał udział w sejmie w Spirze w 1529 roku i w Augsburgu w 1530 roku, gdzie wygłaszał kazania, dopóki cesarz tego nie zabronił, i brał udział dyskusjach.
Kiedy Ulryk Wirtemberski powrócił do swego kraju (1534), powołał Schnepfa i Ambrosiusa Blarera do przeprowadzenia w nim reformacji. Schnepf objął urząd w kościele dominikańskimPo usunięciu dominikanów budynek klasztorny przeznaczony został na przytułek, a były kościół klasztorny zaczęto nazywać Hospitalkirche (kościół przytułkowy). w Stuttgarcie i udanie przeprowadził swą misję w północnej części kraju. Chociaż Schnepf i Blarer byli zgodni co do nauki o Wieczerzy Pańskiej na bazie postanowień z Marburga z 1529 roku, nie brakło podziałów i nieporozumień pomiędzy nimi, które zażegnać próbowali książę, teolodzy ze Strasburga i Filip Melanchton. Brenz i Schnepf opowiadali się za zachowaniem wizerunków (obrazów i rzeźb) w kościołach, jako niestanowiących wykroczenia, podczas gdy Blarer był tego zdecydowanym przeciwnikiem. Schnepf towarzyszył księciu w wyprawie do Wiednia, gdzie ten złożył przysięgę królowi Ferdynandowi, a po powrocie zajął się opracowywaniem porządku kościelnego, który został zmodyfikowany przez Brenza i opublikowany w 1536.