Japończykom musiało wystarczyć to co ocalił komandor Iwaya. Wstępne założenia konstrukcyjne japońskiej kopii niemieckiego Fi 103R wpłynęły do zakładów Kawanishi 2 lipca 1945 roku. Z racji prostoty konstrukcji do napędu nowej maszyny wybrano silnik pulsacyjny Maru Ka-10. Istotny był również fakt, że Ka-10 nie wymagał paliwa wysokiej jakości.
Miesiąc później, 5 sierpnia odbyło się spotkanie, w którym uczestniczyli przedstawiciele Wydziału Technicznego Lotnictwa Cesarskiej Marynarki, profesorowie Ogawa, Nakanishi i Kihara z Instytutu Lotniczego oraz dyrektor wytwórni Kawanishi. Na spotkaniu dokonano wyboru ostatecznego wariantu samolotu, który oparty został na projekcie realizowanym w Kugisho z wykorzystaniem wielu rozwiązań zaproponowanych przez Instytut.
Przewidywano budowę dwóch wariantów samolotu. Wersji z podwoziem kołowym mającej służyć wstępnemu szkoleniu pilotów Baiki oraz wersji bojowej pozbawionej podwozia, startującej przy pomocy katapulty na wózku startowym napędzanym silnikiem rakietowym. Podczas spotkania ustalono również harmonogram prac nad samolotem. Do końca września planowano ukończyć dokumentację techniczną samolotu, a w końcu października 1945 r. - uruchomić produkcję seryjną.