W więzieniu przebywał do 8 grudnia 1930 roku, po czym został przypuszczalnie za wstawiennictwem swojego przyjaciela i komisarza Kiriłła Szutki uniewinniony i odzyskał wolnośćKazimierz Malewicz – bohater tragiczny? (Szymon Bojko, Czasopismo „Obieg”, archiwum Centrum Sztuki Współczesnej w Warszawie)Malevich, an hero pushed to death (PubMed, a National Library of Medicine).

W następnych latach jego twórczość rozwijała się w kierunku sztuki zdecydowanie bardziej realistycznej, zgodnie z nowym kierunkiem w partii komunistycznej. Od 1931 roku pracował nad projektem Teatru Pięknego w Leningradzie (obecnie Bałtijski Dom). W październiku 1932 roku artysta objął stanowisko dyrektora Laboratorium Eksperymentalnego Muzeum Rosyjskiego w Leningradzie. W 1932 roku zachorował na raka gruczołu krokowego. W 1933 roku odbyła się wystawa Malewicza z okazji 15. lecia twórczości artystycznej w Rosyjskiej FSRR. W 1933 roku jego dotychczasowy protektor Antolij Łunaczarski zmarł w drodze na placówkę radziecką w Hiszpanii. Malarz w latach 30. namalował serię obrazów figuratywnych odwołujących się często do ideologii komunistycznej oraz rozpoczął pracę nad projektem monumentalnego obrazu „Soc-miasto”, który jednak nigdy nie został dokończony. W 1934 roku uczestniczył w leningradzkiej wystawie Kobieta w Budowaniu Socjalizmu.