24 kwietnia 1935 roku artysta uczestniczył w I Wystawie Leningradzkich Artystów utrzymanej w duchu socrealizmu, po czym został zmuszony przerwać działalność artystyczną na skutek postępującej choroby.
Malewicz zmarł 15 maja 1935 roku w swoim domu w Leningradzie. Ceremonię pogrzebową rozpoczęła procesja ciągnąca się ulicami Leningradu poczynając od domu artysty do dworca kolejowego, gdzie trumnę artysty umiejscowiono w pociągu do Moskwy, a następnie przetransportowano ją do podmoskiewskiej, letniej rezydencji Malewicza w Niemczinowce.
Twórczość Początki twórczości Kazimierza Malewicza związane z realizmem i późnym romantyzmem w malarstwie pejzażowym, nie są znane. Artysta spalił swój dorobek z tego okresu w 1906 roku, w chwili, gdy opuszczał Kursk i przenosił się do Moskwy – przyszłej stolicy malarstwa rosyjskiego. Wykorzystując dokonania impresjonizmu, proponował własną odmianę zasad ustalonych przez szkołę francuską. Dalsze koleje jego życia artystycznego przypominają katalog głównych tendencji europejskich: symbolizm, styl Cézanne’a, fowizm, kubizm.