I wojna światowa Duże zapotrzebowanie na jednostki eskortowe w Europie doprowadziło do wysłania do Queenstown w Irlandii amerykańskich niszczycieli: „Tucker”, „Rowan” (DD-64), „Cassin” (DD-43), „Ericsson” (DD-56), „Winslow” (DD-53) i „Jacob Jones” (DD-61) wyszły z Bostonu 7 maja 1918 roku jako drugi kontyngent amerykańskich okrętów przydzielonych do operowania z brytyjskimi siłami nawodnymi patrolującymi wybrzeże Irlandii. Po dotarciu do celu, dziesięć dni później „Tucker” wraz z okrętami siostrzanymi szybko rozpoczął rejsy bojowe. 12 czerwca uratował 47 rozbitków z SS „Poluxena”, zaś 1 sierpnia uratował 39 osób z SS „Karina”, który został storpedowany przez niemiecki okręt podwodny SM UC-75. Przez resztę 1917 i do późnej wiosny 1918 roku „Tucker” operował z Queenstown, polując na niemieckie okręty podwodne, eskortując i konwojując jednostki przepływające przez strefę działań U-bootów i zapewniając asystę uszkodzonym jednostkom.