Walther von Reichenau, potwierdził rozkaz wycofania się przy wsparciu szefa sztabu Naczelnego Dowództwa Wojsk Lądowych Franza Haldera. Armia Czerwona ponownie zajęła Rostów 28 listopada.
Była to pierwsza udana, duża radziecka kontrofensywa II wojny światowej, a zarazem pierwsza porażka Wehrmachtu w starciu z Armią Czerwoną.
Preludium Po zakończeniu bitwy o Kijów we wrześniu 1941 r. niemiecka Grupa Armii Południe przesunęła się z Dniepru nad wybrzeże Morza Azowskiego. 6 Armia gen. Walthera von Reichenau zdobyła Charków w pierwszej bitwie o to miasto. 17 Armia gen. Carla-Heinricha von Stülpnagela przeszła przez Połtawę w kierunku Woroszyłowgradu. 11 Armia gen. Ericha von Mansteina przeniosła się na Półwysep Krymski i przejęła kontrolę nad całym półwyspem jesienią (z wyjątkiem Sewastopola, który bronił się do 3 lipca 1942 r.).
1 Armia Pancerna gen. Ewalda von Kleista wysunęła się z Kijowa i okrążyła wojska radzieckie pod Melitopolem w październiku, a następnie zaatakowała na wschód wzdłuż brzegu Morza Azowskiego w kierunku Rostowa u ujścia rzeki Don, znanej jako brama na Kaukaz.