24 sierpnia radziecki niszczyciel „Engels” wszedł na minę na zagrodzie Juminda i zatonął, wraz z dwoma trałowcami.
Niemiecka i fińska flota były przygotowane na to, że radziecka flota będzie chciała przerwać okrążenie i w związku z tym położyły wiele min morskich na wysokości estońskich półwyspów Juminda i Pärispea, czyli tam, gdzie prowadził główny szlak pomiędzy Tallinnem a Leningradem. Razem położono w Zatoce Fińskiej do 10 lipca 1738 min i 700 ochraniaczy pól minowych (wybuchowych boi). Koło półwyspu Juminda Niemcy ustanowili stanowiska artyleryjskie, żeby ostrzeliwać cele morskie, a szczególnie trałowce. Fińska Marynarka Wojenna, która opierała się na bazach w Hanko i w Zatoce Wyborskiej, mogła pozwolić sobie na wystawienie do walki tylko 2 Flotyllę Torpedowców składającą się z patrolowców typu VMV – VMV-9, VMV-10, VMV-11 i VMV-17 stacjonujących w Porvoo. Niemcy wystawili kutry torpedowe S-26, S-27, S-39, S-40 i S-101, które stacjonowały w Suomenlinna. Także bombowce Junkers Ju 88 z Kampfgruppe 806 stacjonujące w Estonii brały udział w walkach.