Dzieła umieszczone w Codexie napisane są minuskułą, zaznaczone są akcenty, ligatury i ornamentyka. Jest w nim wiele błędów ortograficznych. To na podstawie tej kopii sporządzono dwie edycje. Fragmenty Kroniki znajdują się we florenckim manuskrypcie (Laurentianus Plut. LVII, Cod. 40, nr 56, 61, 62). Pochodzi on z XV wieku i znajduje się w Bibliotece Laurenziana we Florencji. Kronika Psellosa została dość wcześnie wykorzystana jako źródło przez historyków i kronikarzy bizantyńskich. Jako pierwszy wykorzystał to dzieło rówieśnik Psellosa – Jan Skylitzes autor Kroniki (około 1057) obejmującej lata 811-1057. Następnie wykorzystał ją historiograf Nicefor Bryennios, autor pracy Materiały historyczne (I połowa XII w.) opisującej lata 1070-1079 w Bizancjum. Przepisał on niektóre rozdziały Kroniki do swojej pracy niemal dosłownie. Żona Bryenniosa, jedyna pisarka bizantyńska księżniczka Anna Komnena nawiązała do pracy Psellosa. Napisała ona Aleksjadę (lata czterdzieste XII w.) - dzieło opisujące panowanie jej ojca Aleksego I Komnena (1081-1118). W największym stopniu wykorzystał Kronikę Psellosa Jan Zonaras - autor kompilacyjnej kroniki Skrót historii (połowa XII w.) obejmującej dzieje od „stworzenia świata” do 1118 roku.