Z innych państw niemieckich wchodzących w skład Rzeszy należy wymienić: Szwabię, Frankonię i Flandrię.

Polska, ze względu na bliskie sąsiedztwo z Rzeszą, skazana była na utrzymywanie kontaktów z tymi państwami. Kontakty te przejawiały się w różnych aspektach. Były to mieszane małżeństwa pomiędzy Piastami i Piastównami a dynastami niemieckimi, jak też w sojuszach, kontaktach dyplomatycznych i kościelnych. Często feudałowie niemieccy okazywali się cennymi sojusznikami władców Polski w walce przeciw cesarzowi bądź królowi niemieckiemu. Kontakty Polski z państwami niemieckimi w okresie wczesnopiastowskim były silniejsze i bardziej regularne niż stosunki z Czechami, Węgrami czy Rusią.

Pierwsze spotkanie z Niemcami potwierdzone w źródłach przypada na rok 963. W tym roku niemiecki awanturnik Wichman, posługując się pogańskimi Redarami najechał na ziemie księcia Mieszka za Odrą. Wichman, wróg króla Ottona I i książąt saskich wystąpił więc nieoficjalnie przeciw Mieszkowi, uważanemu w tym czasie za przyjaciela (amicus imperatoris) Ottona I. Atak na ziemie Mieszka nastąpił bez wiedzy Ottona, ale w porozumieniu z Geronem, margrabią Marchii Wschodniej. Kraj ten był najbardziej na wschód wysuniętym państewkiem niemieckim. Najazd Wichmana, skłóconego z cesarzem, uznano więc w Niemczech za inspirację Gerona.