13 maja 1940 została zatwierdzona specyfikacja N.5/40 wysłana do firmy 3 czerwca, a następnie po zatwierdzeniu przez Ministerstwo Lotnictwa 12 czerwca podpisano kontrakt nr B103375/40 na produkcję 200 sztuk samolotów w tym dwa prototypy i jedenaście samolotów doświadczalnych.W grudniu 1940 tak dwumiejscowy samolot myśliwsko-rozpoznawczego nazwano Fairey Firefly.
Projekt Projekt techniczny opracował zespół Herberta E. Chaplina. Sam kierownik zespołu pracował w firmie od kwietnia 1930 roku i projektował samoloty Fairey Swordfish i Fairey Battle, jednak dopiero obecny projekt stał się pierwszym gdzie pełnił rolę głównego konstruktora. Aby pogodzić sprzeczne wymagania zastosowano kilka nowatorskich rozwiązań technicznych. Kadłub skorupowy był z dwóch połówek połączony pionowo. Wyposażenie było zamontowane przed połączeniem kadłuba. Zastosowano wodoszczelną i ogniotrwałą podłogę w celu polepszenia szans na uratowanie załogi w przypadku wodowania. Opracowany został nowy mechanizm składania skrzydeł. Pomimo jego bezproblemowej pracy angażował minimalnie ośmiu mechaników i zajmował nieraz potrzebny czas. Silnikiem jaki zastosowano sylwetkę samolotu zmodyfikowano oraz przystosowano do silnika rzędowego Rolls-Royce Griffon IIB o większej mocy z drewnianym samo przestawialnym śmigłem trójłopatowym Rotol o średnicy 3.96 metra.