Zastosowano nowe klapy Fairey-Youngman stworzone przez Roberta Youngmana, a użyte pierwszy raz w bombowcu Barracuda. Posiadały one cztery pozycje: neutralna – całkowicie schowane, przelotowa - wysunięta w dół i w tył i wychylone o 3°, startowa – wysunięte i wychylone o 15°, do lądowania – wysunięte i wychylone o 35°. Pomimo skomplikowania mechanizmu działał on niezawodnie i zapewniał dobre własności lotne i zwrotne.W 1943 roku samolot został wysłany do USA, gdzie w styczniu 1944 roku porównano go w centrum doświadczalnym do samolotów myśliwskich i japońskiego A6M5 Zero gdzie wykazał swoją wyższość.
Prototypy Dokumentację techniczną ukończono 31 marca 1941 roku. Pierwszy prototyp został on oblatany w dniu 22 grudnia 1941 roku na lotnisku Great West Aerodrome w Heathrow przez pilota porucznika Chistophera Stanilanda. Prototyp posiadał kryte płótnem lotniki i stery. Ster kierunku z wyważeniem rogowym, niską osłonę kabiny pilota oraz dodatkowe okienka po bokach grzbietu za kabiną pilota. Nie zamontowano uzbrojenia poza makietami. Z racji nie zgłoszenia żadnych zastrzeżeń do pilotażu skierowano samolot do ośrodkowa doświadczalnego A&AEE Aeroplane & Armament Experimental Establishment w Boscombe Down.