Latem 1956 Di Stéfano zyskał nowego kompana w ataku – Francuza Reymonda Kopę. Sezon 1956/57 był obfity w sukcesy zarówno dla klubu, jak i zawodnika. Real Madryt odzyskał po roku mistrzostwo Hiszpanii, ponadto obronił Puchar Mistrzów zwyciężając włoską Fiorentinę (2:0) oraz wygrał prestiżowy Puchar Łaciński. We wszystkich triumfach znaczny udział miała Blond Strzała, którego 31 goli w Primera División oraz 9 bramek w spotkaniach międzynarodowych płożyły podwaliny pod późniejszym sukcesem Królewskich. Forma Argentyńczyka została nagrodzona w grudniu 1957, kiedy to został nagrodzony Złotą Piłką.
W maju 1958 roku Real kolejny raz został najlepszą drużyną Europy, zwyciężając w finałowym spotkaniu włoski A.C. Milan (3:2). Jedną z finałowych bramek zdobył Di Stéfano, który z 10 bramkami na koncie został królem strzelców całych rozgrywek. mały|257x257px|Koszulki Alfredo Di Stefano z czasów gry dla River i Millonarios Latem 1958 do Królewskich dołączył Węgier Ferenc Puskás, co było przełomowym momentem w karierze napastnika. Pierwotnie z transferu niezadowolny był Di Stéfano, który bał się utraty swojej pozycji w wyjściowej jedenastce. Szybko jednak zmienił swoje zdanie względem Węgra, przekonując się do niego już po pierwszym treningu. Jak sam przyznał: „Jest niesamowity.