Stępkę pod pancernik położono 1 lutego 1893 roku w stoczni Admiralicji w Pembroke Dock (Pembroke Dockyard). Wodowanie odbyło się 8 maja 1895 roku. Nazwa „Renown” została użyta po raz szósty w historii (dwa dalsze okręty, mające ją nosić, zostały przemianowane przed wodowaniem). W 1896 roku okręt przepłynął do stoczni Admiralicji w Devonport, gdzie miały zostać przeprowadzone ostateczne prace wykończeniowe. Formalne przejęcie okrętu przez Royal Navy miało miejsce w styczniu 1897 roku, ale po pierwszych próbach zdawczo-odbiorczych powrócił do stoczni w celu wymiany śrub i ostatecznie wszedł do linii 8 czerwca 1897 roku. Koszt budowy wyniósł 709 706 ówczesnych funtów, dodatkowo koszty uzbrojenia sięgnęły 41 500 funtów szterlingów.
Opis konstrukcji „Renown” miał gładkopokładowy kadłub ze wzniosem w części dziobowej. Jego długość całkowita wynosiła 124,36 m (115,82 m między pionami), szerokość 21,95 m, zanurzenie 8,15 m przy wyporności pełnej 12 350 ton angielskich (ts), z czego na kadłub wraz z opancerzeniem przypadało 6800 ts, zaś na urządzenia napędowe 370 ts. Wartości wyporności konstrukcyjnej i głębokiej wynosiły odpowiednio 11 690 ts oraz 12 865 ts, wysokość metacentryczna przy wyporności głębokiej 1,1 m.