II faza krucjaty Zła koordynacja działań, czy też świadome zwlekanie z akcją militarną sprawiły, że Zygmunt Luksemburski na czele swej armii wkroczył do Czech dopiero pod koniec roku 1421. Podzielił on swoje wojska na działające w pobliżu siebie trzy niezależnie kolumny. Pierwszą dowodził biskup ołomuniecki i administrator praski Jan Železný. Na czele drugiej stał sam Zygmunt Luksemburski. Dowodzenie trzeciej oddano w ręce włoskiego kondotiera Pippo Spano (Filippo Scolari). Do spotkania krzyżowców z husytami doszło pod Kutną Horą. Zygmunt podszedł pod miasto 21 grudnia 1421 z planem opanowania strategicznie położonego grodu. Dowództwo husyckie postanowiło bronić miasta. Jan Žižka, nie będąc pewny postawy mieszczan Kutnej Hory, zorganizował obronę poza murami miasta. W wyniku zdrady mieszczan krzyżowcy opanowali miasto, okrążając wojska husyckie. Jednak Janowi Žižce udało się wyprowadzić swoje oddziały z otoczenia, a sformowana kolumna dotarła do Kolína. Po okresie świąt Bożego Narodzenia, kiedy to obowiązywało zawieszenie broni, husyci przeszli do kontrofensywy. Przegrupowane i wzmocnione wojska Jana Žižki uderzyły na siły Zygmunta Luksemburczyka rozbijając je: 6 stycznia pod Nebovidami oraz 8 stycznia pod Habrem. Ostateczną klęskę krzyżowcy ponieśli w bitwie pod Niemieckim Brodem.