Bardziej szczegółową analizę historyczną dotyczącą początków tw. Orlicza-Pettisa znaleźć można wW. Filter and I. Labuda, , Essays on the Orlicz-Petts theorem, I (The two theorems), „Real Analysis Exchange” 16(2), 1990–1991, s. 393–403.. Zobacz też przypis dolny (nr 5) samego Orlicza wW. Orlicz, O szeregach doskonale zbieżnych w pewnych przestrzeniach funkcyjnych, „Commentationes Math. (Prace Mat.)” 1 (1955), s. 393–414., komentarz na str. 284 w uwagach historycznych monografii Alexiewicza oraz uwagę na końcu Section 2.4 w 2. wydaniu książki Albiaca i Kaltona (obie książki w bibliografii poniżej).
Grothendieck wA. Grothendieck, Sur les applications linéaires faiblement compacts d’espaces du type C(K), „Canadian J. Math.” 3 (1953), s. 129–173. otrzymał twierdzenie, którego szczególnym przypadkiem jest twierdzenie Orlicza-Pettisa dla przestrzeni lokalnie wypukłej. Później bezpośrednie dowody wersji (i) twierdzenia w przypadku lokalnie wypukłym podali McArthurC.W. McArthur On a theorem of Orlicz and Pettis, „Pacific J. Math.” 22 (1967), s. 297–302. oraz RobertsonA.P. Robertson, On unconditional convergence in topological vector spaces, „Proc. Roy. Soc. Edinburgh A”, 68 (1969), s. 145–157..