Uczestniczył w akcji „Burza”, rozpoczętej na Rzeszowszczyźnie 26 lipca 1944. Po jej wybuchu został awansowany na kaprala. Skierowany do Borku Starego brał udział w grupowych zamachach na wycofujących się oficerów niemieckich. Po 5 dniach pod Rzeszowem brał udział w rozbrajaniu oddziałów niemieckich i likwidacji Niemców nie posiadających dokumentów. Po nadejściu Sowietów i zakończeniu akcji „Burza” dla członków jego placówki wrócił na kwaterę do Nieborowa. W sierpniu 1944 jego druga placówka „Józefa” otrzymała rozkaz wyjazdu do stolicy i wsparcia powstańców warszawskich. Jednakże w trakcie transportu przed Sandomierzem zatrzymali ich Sowieci, a on następnie był przesłuchiwany przez NKWD. Zgodził się wstąpić do armii Berlinga i został skierowany do 2 Zapasowego Pułku Piechoty w Rzeszowie, gdzie przydzielono go do plutonu motorowego, został szoferem jeepa i odtąd pełnił obowiązki w transporcie oficerów (np. do Lublina). Ostatecznie zdezerterował zabierając pojazd z rzeszowskich koszar.