Stronnictwo podzieliło się na prosyryjską Radę Nadzwyczajną i antysyryjską Radę Najwyższą.
W 1987 roku partię opuściła frakcja szyicka, która zgłosiła akces do Hezbollahu.
W trakcie wojny domowej prosyryjskie frakcje partii pełniły funkcję najemników prezydenta Hafiza al-Asada. W 1977 roku aktywiści partii wsparli syryjskie służby w morderstwie Kamala Dżumblatta z Socjalistycznej Partii Postępu. W 1979 roku terroryści przeprowadzili nieudany zamach na maronickiego przywódcę Baszira al-Dżumajjila. Przywódca maronitów zginął w 1982 roku z rąk Habiba Chartouniego będącego aktywistą Partii Socjal-Nacjonalistycznej. W 1990 roku komando zabójców działających na zlecenie partii podjęło się na Cyprze nieudanej próby zabójstwa generała Michela Aouna.
Członkowie partii aktywni byli też w antyizraelskim ruchu oporu. W latach 80. socjal-nacjonaliści przeprowadzili serię zamachów terrorystycznych (w tym samobójczych) na cele Izraela i Armii Południowego Libanu.