W dniu 27 sierpnia 1920 roku w Kownie strona łotewska i litewska porozumiały się, że linią graniczną między nimi na terenie powiatu miała stać się szosa z Subocza (łot. Subate) do Łasmujży (Laši) i Iłłukszty (Ilūkste), natomiast ze stacji kolejowej Kałkuny będą mogli korzystać również Litwini. Doprowadziło to do drobnych starć między wojskami w powiecie, ponieważ Litwini zwlekali z ustąpieniem na wyznaczone im terytorium. Po zajęciu Wilna w październiku 1920 roku przez generała Lucjana Żeligowskiego, Łotwa zajęła cały powiat iłłuksztański. W 1920 roku obszar dawnego powiatu iłłuksztańskiego o łącznej powierzchni 1,5 tys. km² został zajęty przez Łotyszy i wcielony do Łotwy. Granicę uregulowano w marcu 1921 roku, gdy prace zakończył Sąd Arbitrażowy, pod kierownictwem Brytyjczyka Jamesa Simpsona. Na tej podstawie potwierdzono przynależność całego okręgu Iłłukszty do Łotwy.
Obszar ten (jego wschodnia część) jest jedynym skrawkiem terytorium współczesnej do Łotwy, który podlegał pod administrację polską w latach międzywojennych.
Podział administracyjny