Głównym uzbrojeniem była armata morska BL Mk IX L/40, kal. 305 mm. Całkowita masa działa z łożem wynosiła 122 tony. Konstrukcja łoża pozwalała na obrót lufy w poziomie o 7,5° od osi wzdłużnej i w pionie od -5 do 20°. Maksymalna donośność wynosiła 19 156 m, zaś szybkostrzelność 1 strzał na 75 sekund. Etatowy zapas pocisków wynosił 40 sztuk. Ponadto okręty wyposażone były w działo przeciwlotnicze HA Mk II L/45 kal. 76 mm, umieszczone na chowanej w kadłub podstawie znajdującej się na rufie, oraz pojedynczy karabin maszynowy Lewis kal. 7,69 mm. W przedziale dziobowym zainstalowane były cztery wyrzutnie torped kal. 450 mm (M1 i M2) lub 533 mm (pozostałe dwa okręty), z czterema torpedami zapasowymi.
Modyfikacje thumb|HMS M2 katapultujący wodnosamolot Peto Z trzech ukończonych okrętów, jedynie M1 pozostał do tragicznego końca służby w pierwotnej postaci. M2 został w latach 1924–1928 przebudowany na eksperymentalny podwodny lotniskowiec, instalując w miejsce armaty wodoszczelny hangar i katapultę. Okręt mógł przenosić jeden dwupłatowy wodnosamolot Parnall Peto, zaprojektowany specjalnie w tym celu (zbudowano jedynie dwa takie płatowce). Na początku lat 30. powstała w jednym egzemplarzu łódź latająca Parnall Prawn, która również miała być wypróbowana na M2, ale przed zatonięciem jednostki nie została zaokrętowana.