Obrońcom wybitnie sprzyjały warunki terenowe. Wyspa była otoczona wodami Morza Północnego od zachodu, Wschodniej Skaldy od północy, Zachodniej Skaldy od południa oraz od wschodu Kanałem Sloe, który oddzielał Walcheren od wyspy Noord-Beverland i półwyspu Zuid-Beverland. Pomiędzy Zuid-Beverland a Walcheren przebiegało jedyne połączenie lądowe – łatwa do obrony, szeroka na 37 i długa na 1100 metrów grobla Sloedam, przez którą przebiegała szosa i linia kolejowa.
Plan operacji Wstępny atak miała przeprowadzić kanadyjska 5 Brygada Piechoty. Nacierając z Zuid-Beverland na łodziach przez kanał i pieszo przez groblę, miała uchwycić przyczółek na wschodnim brzegu wyspy i ściągnąć na siebie uwagę obrońców. Dopiero wtedy miał nastąpić desant komandosów. Na południu, pod Vlissingen (Flushing) miało w pierwszym rzucie wylądować 4 Commando, wspierane przez 1. i 8. francuską kompanię z 10 Commando (operacja Infatuate I). Po opanowaniu przez komandosów tego rejonu, w drugim rzucie wylądowałaby 155 Brygada Piechoty z 52 DP, której zadaniem było nacierać na północny wschód i połączyć się z Kanadyjczykami. Na zachodzie, w rejonie Westkapelle mieli wylądować natomiast komandosi piechoty morskiej, wzmocnieni przez 4. belgijską i 5. norweską kompanię z 10 Commando (operacja Infatuate II).