Plac był gospodarczym centrum miasta nie tylko ze względu na lokalizację licznych zakładów przemysłowych, ale też dlatego, że pełnił rolę giełdy, na której kupcy, majstrowie i fabrykanci zawierali transakcje handlowe. Stąd też wzięła się funkcjonująca od 1890 nazwa Börsenplatz (plac Giełdowy).
Wraz ze wzrostem produkcji przemysłowej i powstawaniu wielkich zakładów coraz dalej od centrum w II połowy XIX wieku, pozbawione możliwości dalszego rozwoju fabryki w ścisłym centrum zaczęły być stopniowo likwidowane. Niper i Młynówka Zamkowa zostały skanalizowane. Przełom XIX i XX wieku to czas olbrzymich zmian w zabudowie placu. Miejsce starych, głównie jednopiętrowych, zabudowań z początku stulecia zajęły nowe, secesyjne i neostylowe, wielkomiejskie kamienice.
Najstarszym zachowanym do dziś obiektem jest kamienica Halentów (nr 5), na której tyłach do lat 70. XIX wieku znajdował się fabryka Häuslera. W miejscu farbiarni Fritschego zamkniętej w 1854 wybudowano w 1890 neorenesansową kamienicę Ludwiga Sachsa (nr 1). Zabudowania dawnej farbiarni Ditziusa zastąpiła w 1900 secesyjna kamienica zbudowana według projektu Maxa Fabianiego dla Kasy Oszczędności Miasta Bielska (jej główna siedziba stanęła po sąsiedzku przy ulicy Wzgórze na miejscu przędzalni Zipsera).