w uroczystości po Alleluja dodawano sekwencję (łac. sequentia); Offertorium – śpiew na ofiarowanie; Communio – śpiew na komunię.
W poszczególnych częściach wykonywane są: małe formy (psalmy, kantyki); nabożeństwa pozamszalne (oficjum).
Godziny kanoniczne Godziny kanoniczne (w XI w.) w klasztorze benedyktynów, za których twórcę uważany jest św. Benedykt – rozpoczyna się jutrznią (Matutinum), którą wykonuje się przed wschodem słońca. Chwalby (Laudes) – o wschodzie słońca. Pryma – o szóstej rano. Tercja – dziewiąta rano, Seksta – dwunasta, Nona – piętnasta, Vesperae (Nieszpory) – o zachodzie słońca, Completorium (Kompleta) – po zachodzie słońca.
Sposoby wykonywania W zależności od przeznaczenia i funkcji liturgicznej różne sposoby wykonania chorału: accentus (ton recytatywny) – najprostszy, był recytowany na jednym tonie, z niezmienną wysokością dźwięku i z końcówką kadencyjną; lectio – w którym na 1 sylabę przypada 1 dźwięk, niezmienna wysokość; concentus – był bardziej rozwiniętym śpiewem: śpiew sylabiczny, gdzie na 1 sylabę tekstu przypadał 1 dźwięk, lecz ze zmianą wysokości; śpiew neumatyczny, gdzie na 1 sylabę tekstu przypadało od 1 do 3 dźwięków ze zmianą wysokości; śpiew melizmatyczny, gdzie na 1 sylabę przypada wiele dźwięków.