Pierwszym dyrektorem placówki została Dorota Kempka. W latach 1977–1990 nosił on nazwę „Pałac Młodzieży im. Janka Krasickiego”. W 2009 r. odświeżono elewację Pałacu Młodzieży, malując ją w jaskrawe, poziome pasy, nie komponujące się jednak z modernistycznym charakterem budowli.
W Pałacu Młodzieży szczególną uwagę zwracano od początku na standard jego wyposażenia oraz dobór kadry specjalistycznej. Ta sytuacja, a nadto sprzyjająca atmosfera społeczna wokół działalności placówki spowodowały szybki rozwój różnorodnych form pracy z młodzieżą.
Od pierwszych dni działalności Pałacu powołano wiele pracowni i sekcji specjalistycznych (artystyczne, techniczne, sportowe, naukowe, klubowe). Wywołało to napływ młodzieży przekraczający warunki lokalowe obiektu. Np. w pierwszym roku działalności (1974/1975) było 2,8 tys. uczestników w pracowniach trzech działów: Pieśni i Tańca, Sportowym i Imprez Masowych. W następnych latach liczba działów sięgnęła pięciu, sekcji i zespołów ok. 200, a stałych uczestników zajęć – 4 tysięcy. W tej sytuacji konieczne stało się profilowanie działalności placówki, zmierzające do optymalnego wykorzystania pomieszczeń i utworzenia sekcji zgodnych z zainteresowaniami młodzieży.