W 1249 roku książę Bolesław Rogatka nadał benedyktynom z Krzeszowa prawo przekształcenia osady targowej w miasto na prawie niemieckim (magdeburskim). W dokumencie wymieniono również miejsce położenia osady, „”. Zakonnicy jednak z nadanego im prawa nie skorzystali i przez kolejne lata osada w dotychczasowym kształcie prawdopodobnie powoli się rozwijała. Około 1286 w kronikach wymieniany jest zamek kamienny, który podczas walk polsko-czeskich pełnił strategiczną rolę broniąc kresów księstwa świdnicko-jaworskiego.

W 1289 roku Bolko I Surowy odkupił od benedyktynów osadę, a w 1292 wydał akt lokacyjny dla Kamiennej Góry, której miasto posiadało podwójne mury obronne i fosę. W roku 1334 roku miasto książę Bolko II odnowił prawa miejskie Kamiennej Górze, nadając jej przywileje, takie jak prawo wolnego wyboru rady miejskiej raz w roku, przywilej warzenia piwa oraz wyrobów czterech cechów (szewców, krawców, piekarzy i rzeźników). Przywileje te zostały rozszerzone w roku 1341, kiedy miasto uzyskało prawo handlu solą. W 1361 roku książę Bolko II przyznał Kamiennej Górze również przywilej bicia srebrnych i złotych monet. Od XIV wieku rozwinęło się sukiennictwo, przed 1360 powstała w mieście komora celna.