Chociaż w tym okresie językiem urzędowym był niemiecki, na Śląsku, około 1350 roku, ludność posługiwała się także łaciną i polskim. W 1369 roku księżna Agnieszka zezwoliła miastu na wykupienie wójtostwa, które zostało potwierdzone przez królów Władysława i Macieja w 1455 i 1469 roku.
Ziemie Kamiennej Góry do 1392 roku były częścią księstwa świdnicko-jaworskiego, po czym przeszły pod administrację Korony Czeskiej na mocy umowy sukcesyjnej. W tym czasie, na Górze Zamkowej, w latach 1286-1289, książę Bolko I zbudował zamek, który miał pełnić funkcje wartownicze. Zamek ten, jako strażnica, dał początek nazwie miasta „Landeshut”.
Kamienna Góra była wielokrotnie obiektem walk. W 1426 roku husyci najechali na Kamienną Górę, podpalając miasto i podejmując próbę jego zdobycia. Jednakże obrona mieszkańców okazała się skuteczna, co uniemożliwiło agresorom zajęcie miejscowości. Opis najazdu husyckiego na Śląsk został przedstawiony w kronice przez , który odnotował nazwę miasta w formach „Lantczhut" oraz „Landishut". Ponownie miasto wraz z zamkiem zostało zniszczone podczas w 1446.