21 kwietnia 1943 został awansowany na stopień generała majora.
W listopadzie 1943 dywizja w składzie 18 Armii została przerzucona w rejon Kijowa i włączona w skład 1 Frontu Ukraińskiego, gdzie uczestniczyła w Żytomiersko-Berdyczowskiej operacji zaczepnej, za co otrzymała nazwę wyróżniającą „Żytomierska” oraz odznaczona Orderem Czerwonego Sztandaru. W 1944 jednostki dywizji pomyślnie działały w ramach Proskurowsko-Czerniowieckiej operacji. Za udział w tych walkach S. Buszew został odznaczony Orderem Bohdana Chmielnickiego I stopnia. Z dniem 25 czerwca 1944 został wyznaczony na stanowisko dowódcy 52 Korpusu Strzeleckiego, który w składzie 1 Gwardyjskiej, następnie 38 Armii 1 Frontu Ukraińskiego pomyślnie działał w Lwowsko-Sandomierskiej operacji zaczepnej, brał udział w zajmowaniu Lwowa, za co korpus otrzymał nazwę wyróżniającą „Lwowski”, a Buszew został odznaczony Orderem Suworowa II stopnia. Od września 1944 do lutego 1945 dowodził jednostkami korpusu w czasie walk o Krosno i Jasło, w zachodniokarpackiej operacji zaczepnej, zdobywając m.in. Nowy Sącz, Wadowice oraz Bielsko-Białą. Za udział w tych walkach został odznaczony Orderem Czerwonego Sztandaru.