Hue było także centrum kryzysu buddyjskiego w 1963 i powstania buddyjskiego w 1966 roku. Poza tradycyjnie antykomunistycznymi katolikami w mieście, jego populacja buddystów i intelektualistów także była letnimi zwolennikami prezydenta Nguyễna Văn Thiệu i premiera Nguyễna Cao Kỳ.
Północnowietnamski plan ofensywy Tết był znany jako „Ofensywa Generalna – Powstanie Generalne”. Ofensywa Generalna miała obejmować konwencjonalne i partyzanckie działania militarne skierowane przede wszystkim przeciwko „marionetkowemu” wojsku i rządowi Wietnamu Południowego, mając na celu zniszczenie ich legitymacji wśród ludności Wietnamu Południowego. Powstanie Generalne było oczekiwaniem, że uciskana ludność Wietnamu Południowego wznieci spontanicznie powstanie i obali rząd Thiệu-Kỳ, co zmusi Stany Zjednoczone do wycofania się z wojny. Strategicznym celem w Hue było zdobycie (w dokumentach komunistów „wyzwolenie”) i utrzymanie miasta, co doprowadziłoby do ustanowienia w nim rządu rewolucyjnego. Podczas gdy niektórzy starsi przywódcy Wietnamskiej Armii Ludowej byli sceptyczni co do planu, wierząc, że mało prawdopodobne jest, aby ludność się zbuntowała i że będą mogli wytrzymać przeciwko siłom Wietnamskiej Armii Ludowej i USA tylko przez kilka dni, zanim zostaną zmuszeni do wycofania się, wykonali rozkazy.