Boska Liturgia Świętego Bazylego Wielkiego (gr. Ἡ Θεία Λειτουργία τοῦ Ἁγίου Βασιλείου τοῦ Μεγάλου, cs. боже́ственнаѧ лїтꙋргі́а Васі́лїа Вели́кагѡ) – jeden z porządków sprawowania Boskiej Liturgii w rycie bizantyjskim.
Tradycja Kościoła przypisuje jej autorstwo świętemu Bazylemu Wielkiemu, biskupowi Cezarei KapadockiejBronisław Mokrzycki, Droga chrześcijańskiego wtajemniczenia, Warszawa 1983, s. 481.. Miał on skompilować i zredagować modlitwy używane w Kościele od jego początków; pierwotnie była bardziej rozpowszechniona od liturgii św. Jana Chryzostoma. Zgodnie z tradycją Jan Chryzostom miał, tworząc swoją liturgię na podstawie uprzednio stosowanej liturgii św. Bazylego Wielkiego, streścić i skrócić jej modlitwy, by ułatwić udział wiernych.
Stosowanie
Ten porządek celebracji stosowany jest współcześnie w Kościołach prawosławnych i katolickich Kościołach wschodnich w: pięć niedziel wielkiego postu, Wielki Czwartek, Wielką Sobotę, wigilię Narodzenia Pańskiego (24 grudnia/6 stycznia?), wigilię Chrztu Pańskiego (6/18 stycznia?), dzień liturgicznego wspomnienia św. Bazylego Wielkiego (1/14 stycznia?).