Liturgia św. Bazylego Wielkiego jest uznawana za bardziej postną, jest więc używana w dniach, które w rycie bizantyjskim mają charakter bardziej pokutny (wielki post, wigilie), a w których w cerkwiach licznie gromadzą się wierni (stąd w soboty wielkiego postu się jej nie odprawia). Jeżeli wigilia Narodzenia Pańskiego lub Chrztu Pańskiego wypadnie w danym roku na sobotę lub niedzielę (w rycie bizantyjskim tradycyjnie dni znoszące post), wtedy używa się liturgii św. Jana Chryzostoma, natomiast liturgia św. Bazylego Wielkiego odprawiana jest w sam dzień święta.
Układ Liturgia św. Bazylego Wielkiego różni się od liturgii św. Jana Chryzostoma zasadniczo treścią cichych modlitw odmawianych przez kapłana, które są w niej znacząco dłuższe. Są to: modlitwa po ektenii za katechumenów, pierwsza modlitwa wiernych, druga modlitwa wiernych, modlitwa po ektenii za przyniesione dary, części anafory odmawiane cicho (prefacja, post Sanctus, opowiadanie o ustanowieniu, epikleza, modlitwy wstawiennicze), modlitwa po ektenii za przyniesione i poświęcone dary, modlitwa skłonienia głów, modlitwa po ektenii dziękczynnej, modlitwa przed spożyciem pozostałych darów.
Zamiast św. Jana Chryzostoma w niektórych miejscach liturgii przeznaczonych na wspomnienie jej autora wspomina się św.