W 1911 Franciszek zakupił dwie kamienice we Lwowie: przy ulicy Kochanowskiego 81 i ul. 29 Listopada 15, w której zamieszkała rodzina. W 1913 Gawrońscy przeprowadzili się do Krakowa, a w latach 1914–1917 mieszkali w Zakopanem. Kolejnym przystankiem dla rodziny Gawrońskich stała się Wisła; Franciszek zainwestował tutaj w kilka willi kapitał uzyskany ze sprzedaży kamienic we Lwowie.
Był współorganizatorem Towarzystwa Ludoznawczego założonego we Lwowie i działaczem m.in. tajnej Ligi Narodowej. Od 1900 był członkiem korespondentem Towarzystwa Muzeum Polskiego w Rapperswilu (dwa lata później wszedł w skład Rady Muzeum), a latach 1901–1907 był wiceprezesem Towarzystwa Dziennikarzy Polskich. Na 27 czerwca 1909 zaplanowano w Łozinie uroczystość jego 40-lecia pracy pisarskiej. W 1909 roku został wybrany na prezesa Związku Dziennikarzy Polskich (związek obejmował obszar wszystkich trzech zaborów). Rawita był także członkiem Towarzystwa Miłośników Przeszłości Lwowa. Od 1910 wydawcą kwartalnika Ruś (przy dużej pomocy Heleny Polaczkównej), poświęconego historii tej krainy i polsko-ruskim stosunkom. Rawita wspominał, że pobudką do powstania pisma była „potrzeba obrony naszych dziejów przed oszczerstwami i fałszami, jakimi je obrzucali rozwydrzeni historycy ruscy, nafabrykowani przez Mychajła Hruszewskiego, profesora uniwersytetu we Lwowie”.