szybkie i przenoszące ciężkie działa, lecz praktycznie nieopancerzone. Według wersji spotykanej w literaturze, Wielka Brytania, chcąc uniknąć zadrażnień z Rosją, była jednak niechętna wobec sprzedaży Chinom silniejszych jednostek, wobec czego swoją ofertę zaproponowały stocznie niemieckie. Nie potwierdzają tego jednak inne opracowania, według których stocznie brytyjskie były gotowe dalej budować okręty dla Chin, a przyczyny czasowej rezygnacji z oferty brytyjskiej i nawiązania współpracy z niemiecką stocznią Vulcan w Szczecinie są niejasne. W stoczni tej Chiny zamówiły najpierw w latach 1880–81 budowę dwóch pancerników typu Dingyuan. Z przyczyn finansowych, zamiast trzeciego pancernika, zamówiono następnie w tej samej stoczni budowę tańszego krążownika, który otrzymał nazwę „Jiyuan”. Nazwa okrętu oznaczała „niosący pomoc”. Spotykane są w literaturze starsze transkrypcje nazwy: najczęściej Tsi Yuen, , , , także Chi Yuen, Chi Yuan, Ch′i-Yüan, Tche-Yuen.