Poprzez przezwyciężenie dyktatu zarówno „niższego” jak i „wyższego” źródła doświadczenia; poprzez doprowadzenie do spotkania subiektywnych i obiektywnych elementów doświadczenia – stajemy się prawdziwymi oraz wolnymi jednostkami. Z tego też powodu wolność dla Steinera nie polega na nieskrępowanej ekspresji naszej subiektywnej natury, ale na świadomym jej zjednoczeniu z obiektywnymi ograniczeniami świata zewnętrznego.
Co najmniej od czasów Kanta, przeważająca część filozofii zachodniej uznawała dualizm za wrodzoną cechę ludzkiej świadomości. Dualizm ten powstaje ponieważ postrzegamy zewnętrzną i wewnętrzną naturę świata w radykalnie różny sposób. Nasze postrzeżenia zmysłowe informują nas o zewnętrznym kształcie świata, podczas gdy nasze myślenie penetruje jego naturę wewnętrzną. Podział ten jest charakterystyczny i konstytutywny dla ludzkiego doświadczenia. Steiner wysuwa myśl, że mamy zdolność pokonania tego dualizmu doświadczenia poprzez ponowne zjednoczenie postrzegania i myśleniaJohannes Hemleben, Rudolf Steiner: A documentary biography, Henry Goulden Ltd 1975, , s. 61-64 (Wersja niemiecka: Rudolf Steiner: mit Selbstzeugnissen und Bilddokumenten, Rowohlt Verlag, 1990, ). Kontemplując aktywność naszego własnego myślenia obserwujemy to, co myślimy, a myślimy to, co obserwujemy.