Sandauer Kraków 1987).

Biegunowe przeciwieństwo w świadomości przebiega pomiędzy postrzeganiem zmysłowym, dzięki któremu mamy dostęp do zewnętrznej natury rzeczy, a postrzeganiem przez myślenie (myśleniem), które z kolei daje nam wgląd w wewnętrzną naturę rzeczy. Steiner bowiem traktuje myślenie jako organ percepcji równie istotny jak same zmysły; oba podlegają iluzji i zniekształceniom, ale zarazem oba są w stanie odsłonić nam prawdziwe aspekty rzeczywistości. Dualistyczny charakter naszej świadomości bierze się stąd, że dwie strony rzeczywistości (każdego obiektu czy elementu świata), wewnętrzna i zewnętrzna, są nam dostępne jako rozdzielone pomiędzy dwa rodzaje postrzegania. Pogodzenie ich ze sobą jest zadaniem dla ludzkiego ducha (umysłu) tzn. zaprowadzenie harmonii pomiędzy naszymi myślami o określonym aspekcie świata a dotyczącymi go postrzeżeniami zmysłowymi.

Steiner podkreśla, że myślenie jest wyjątkowe jeśli chodzi o dostęp do prawdziwej, wewnętrznej rzeczywistości. Możemy uświadamiać sobie nasz proces myślenia w stopniu, jaki nie jest możliwy w przypadku naszych postrzeżeń zmysłowych, uczuć, czy woli.