Z tego powodu możemy mieć pewność, że nasze myśli są rzeczywiście obiektywne, podczas gdy nasze uczucia o jakiejś rzeczy raczej mówią więcej o nas samych, o naszych subiektywnych reakcjach niż o zjawiskach, których dotyczą. Należy również zauważyć, że korygujemy nasze postrzeżenia (np. kiedy te dotyczą iluzji optycznych) właśnie przez nasz aparat pojęciowy. Myślenie zatem, jest konieczne jeśli chcemy poprawnie interpretować nasze postrzeganie zmysłowe.
Steiner podkreśla też fakt, że współczesna nauka również zależy od tych właśnie dwóch elementów, postrzegania i myślenia. Opieranie się jedynie na obserwacji nie jest nauką, a co najwyżej zbieraniem danych. Dopiero, gdy grupujemy i analizujemy materiał postrzeżeniowy jesteśmy w stanie uzyskać naukową jasność na jego temat. Z drugiej strony, matematyka jest tym rodzajem myślenia, w którym sama myśl formuje postrzeżenia; nie potrzeba żadnych postrzeżeń zmysłowych, by formułować zasady matematyczne. Można powiedzieć, że matematyka jest nauką o wewnętrznej stronie rzeczy, do uprawiania której nie potrzebujemy wiedzieć jak się przedstawia ich strona zewnętrzna.