Po wojnie nadal służy w 14 puł. we Lwowie i dowodzi szwadronem. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu rotmistrza ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 125. lokatą w korpusie oficerów jazdy (od 1924 – kawalerii), a 1 grudnia 1924 mianowany majorem ze starszeństwem z 15 sierpnia 1924 i 29. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. Ukończył w Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu kurs doszkalający dla dowódców szwadronów i kurs unifikacyjno-doszkalający w Rembertowie. Od 1924 pełni funkcję kwatermistrza pułku. Z dniem 6 marca 1928 został przeniesiony służbowo na trzyipółmiesięczny kurs oficerów sztabowych kawalerii w Obozie Szkolnym Kawalerii w Grudziądzu. W tym samym czasie został przesunięty na stanowisko zastępcy dowódcy 14 puł. 24 grudnia 1929 został awansowany do stopnia podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1930 i 8. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. Z dniem 30 grudnia 1930 objął funkcję dowódcy 20 pułku ułanów im. Króla Jana III Sobieskiego w Rzeszowie. Na stopień pułkownika został mianowany ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1936 i 3. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. Od 5 lutego 1936 dowódca 14 pułku ułanów Jazłowieckich we Lwowie.