Jej rekord w Mother Goose Stakes został pobity dopiero w 2009 roku przez Rachel Alexandrę.

Potem zaczęto domagać się pojedynku z ogierem.

Śmierć 6 lipca 1975 roku na Belmont Park, Ruffian stanęła do pojedynku z ogierem Foolish Pleasure – najlepszym dwulatkiem ubiegłego sezonu i jednocześnie zwycięzcą Kentucky Derby i Wood Memorial Stakes w 1975 roku. Wydarzenie przyciągnęło na tor ponad 50 tysięcy ludzi, a jeszcze większe tłumy zasiadły przed telewizorami. Pojedynek szybko zaczęto przedstawiać jako walkę płci. Klacz dosiadł dżokej Jacinto Vasquez, który parę miesięcy wcześniej doprowadził Foolish Pleasure do zwycięstwa w Derby. Ruffian była spokrewniona z Foolish Pleasure – oboje mieli wspólnego dziadka, którym był Bold Ruler, ojciec Secretariata.

Emerytowany dżokej Eddie Arcaro spodziewał się, że konie będą bardzo zdeterminowane i od razu rzucą się o walki. Nie mylił się – mówiono, że wystartowali „jak piorun i błyskawica”. Wychodząc z bramki startowej, Ruffian uderzyła prawą nogą o drzwiczki. Mimo to, kontynuowała bieg, szybko nadrabiając straty. Pierwsze ćwierć mili pokonali w 22 1⁄5 sekundy. Kiedy przebiegli kolejny furlong, Ruffian nieznacznie wysunęła się na prowadzenie. Po chwili Vasquez usłyszał trzask, przypominający łamanie deski.