Według niego, kolebką całej cywilizacji jest Azja, skąd ludzkość wraz z kulturą zaczęła się rozprzestrzeniać we wszystkich kierunkach, młodsze nawarstwienie kulturowe spychało najpierwotniejsze kręgi kulturowe, najstarsze kultury zajęły tereny najbardziej odległej, z biegiem czasu migracje następowały w różnych kierunkach komplikując istniejące zróżnicowanie kulturowe na świecie. Odtwarzanie faz rozwojowych kultur dokonuje się poprzez analizę rozprzestrzeniania się i zasięgu migracji elementów kulturowych, a eliminacja kolejnych nawarstwień umożliwia identyfikację najstarszych kręgów kulturowych. Jego teoria kręgów kulturowych zakłada pierwotnie istnienie tylko kilku kultur zasadniczych, które dały początek wielu kulturom wtórnym rozprzestrzeniając się na podobieństwo wodnych kręgów powstających po wrzuceniu do wody kamienia. Kultury wtórne pojawiły się zatem jako wynik zmieszania się kultur podstawowych. Mieszane formy graniczne kultur są młodsze od kultur stanowiących ich składniki. Najstarszym istniejącym nawarstwieniem kulturowym jest krąg kultury tasmańskiej i pigmejskiej.