Po 886 uczniowie Metodego, wypędzeni z Moraw, zostali przyjęci w Bułgarii, przywożąc ze sobą księgi liturgiczne w języku staro-cerkiewno-słowiańskim i głagolicy. Uczniowie Metodego Klemens i Naum nie mogli objąć najbardziej prestiżowych bułgarskich katedr biskupich w Presławiu i Plisce, gdyż były już one zajmowane przez Greków. Podjęli oni wówczas swoją działalność w Macedonii Północnej, przyczyniając się do powstania ochrydzkiej szkoły piśmienniczej. Do 894 w Kościele bułgarskim język słowiański stał się obowiązującym.
Za panowania Symeona I Bułgaria stała się militarną i polityczną potęgą. W 919 sobór biskupów bułgarskich ogłosił autokefalię swojego Kościoła oraz nadanie mu rangi patriarchatu z siedzibą w Presławiu. Pierwszym zwierzchnikiem patriarchatu ogłoszono Leoncjusza. Konstantynopol uznał kanoniczność Kościoła bułgarskiego za panowania następcy Symeona – Piotra.