Zgromadził wielki zbiór szczegółowych rysunków, wykorzystywany później w działalności akademickiej. Zainteresował się wykładami z fizjologii, które z entuzjazmem prowadził . Po zakończeniu rezydentury został asystentem .
W ostatnim roku studiów Lister otrzymał złote medale (m.in. za wyniki drugiego egzaminu z medycyny, ze stypendium w wysokości 100£) i inne wyróżnienia, m.in. Nagrodę Longridgea za „największą biegłość […], za wyróżnienia medyczne i rzetelne wykonywanie obowiązków na stanowiskach w szpitalu” (z nagrodą 40£). Zdobył też autorytet wśród studentów, co pomogło mu częściowo przezwyciężyć nieśmiałość. Mimo to po złożeniu w 1852 roku końcowego egzaminu przed miał wątpliwości, czy powinien zająć stanowisko pełnoprawnego chirurga, biorąc pełną odpowiedzialność za pacjentów. Dostrzegając te wątpliwości wyróżniającego się absolwenta William Sharpey zasugerował mu odwiedzenie w Edynburgu i podróż do znanych ośrodków europejskich.
Praca w Szkocji thumb|Rezydenci Old Royal Infirmary w Edynburgu;