We Włoszech Latem 1798 przybył do Włoch, gdzie za wstawiennictwem francuskiego generała Étienne’a Macdonalda został oficerem nadliczbowym Legionów Polskich. Otworzył w Rzymie ekskluzywny dom gry, w którym prowadził działalność hazardową. Po wybuchu powstania antyfrancuskiego w końcu tegoż roku opuścił Rzym, został jednak schwytany przez powstańców włoskich, którzy mieli zamiar go powiesić. Dzięki odwadze i zimnej krwi zdołał przekonać Włochów, że jest bardzo ważnym generałem, i ocalił życie. Po tej przygodzie stał się sławny w wojsku polskim i francuskim, a dowódca wojsk francuskich gen. Jean-Étienne Championnet stał się jego protektorem, nagrodził finansowo oraz włączył do swojego sztabu. W 1800 został generałem adiutantem w sztabie gen. André Massény, dowódcy francuskiej Armii Italii. W ten sposób stał się reprezentantem Polaków przy naczelnym wodzu wojsk francuskich we Włoszech.
Uprzywilejowaną pozycję wykorzystał do realizacji własnych celów (intrygował w celu uzyskania stanowiska dowódcy jazdy legionowej) oraz do udziału w podejrzanych interesach finansowych.