Kiedy ojciec Genie osiągnął pełnoletność, zmienił imię na typowo męskie, a jego matka zaczęła spędzać z nim tyle czasu, ile tylko mogła. Skupił się on niemal wyłącznie na matce, mimo nieustannych kłótni dotyczących jej prób przekonania go do przyjęcia mniej rygorystycznego stylu życia, i w rezultacie zaczął traktować wszystkie inne relacje co najwyżej jako drugorzędne. Chociaż rodzice Genie początkowo sprawiali wrażenie szczęśliwych w oczach osób, które ich znały, wkrótce po ślubie mąż uniemożliwił żonie opuszczanie domu i zaczął stosować wobec niej przemoc. Wzrok matki stopniowo się pogarszał w wyniku utrzymujących się skutków wcześniejszych uszkodzeń neurologicznych, pojawienia się ciężkiej zaćmy oraz odwarstwienia siatkówki w jednym oku, co sprawiało, że stawała się coraz bardziej zależna od niego.
Ojciec Genie nie lubił dzieci i nie chciał mieć własnych, uważając je za hałaśliwe, jednak po około pięciu latach małżeństwa jego żona zaszła w ciążę. Przez cały okres ciąży ją bił, a pod jej koniec próbował ją udusić. Kiedy leżała w szpitalu, dochodząc do siebie po tym zdarzeniu, urodziła pozornie zdrową córkę. Jej ojciec uznał jej płacz za uciążliwy i umieścił ją w garażu, gdzie dziewczynka zachorowała na zapalenie płuc i zmarła w wieku dziesięciu tygodni.