Historia Nie ma archeologicznych świadectw bytności ludzi na Laysan, ale badacze odnaleźli w osadach jeziornych pyłek palmy kokosowej, którą mogli sprowadzić tu rdzenni Hawajczycy. Wiek osadów jest trudny do określenia, mieści się między 3500 p.n.e. a pierwszym kontaktem z Europejczykami. Choć kokosy są w stanie przetrwać długą podróż przez ocean i mogły dotrzeć tu samoistnie, to na główne wyspy Hawajów palmy kokosowe zostały sprowadzone przez Polinezyjczyków. W tradycji ustnej zachowały się opowieści świadczące o tym, że Hawajczycy wiedzieli o istnieniu Północno-Zachodnich Wysp Hawajskich. Kulturowo były one uznawane za krainy przodków, nieprzeznaczone dla żyjących. Badacze kultury hawajskiej powiązali Laysan z nazwą Kamole, oznaczającą „korzeń palowy”, „główny, pierwotny korzeń”, „podstawa”, „źródło” lub „przyczyna”. Wyrażenie to odnosi się do czegoś, co jest mocno zakorzenione, stabilne, a także zawiera aluzję do długiej drogi, jaka dzieli korzeń od powierzchni, czy też do długiej linii przodków. Laysan to pierwszy większy ląd w archipelagu na północny zachód od French Frigate Shoals. Późniejsza hawajska nazwa Kauō oznacza „jajko”, co nawiązuje do kształtu wyspy i do wielkiej liczebności ptaków.