IVLI CAESARIS COMMENTARIORVM DE BELLO CIVILI LIBER TERTIVS,19;( ).
Nie wziął udziału w bitwie pod Farsalos, gdyż na polecenie Cezara został komendantem Brundizjum i energicznie bronił go przed atakiem części floty Pompejusza pod dowództwem Decymusa LeliuszaC. IVLI CAESARIS COMMENTARIORVM DE BELLO CIVILI LIBER TERTIVS,100;( ). W nagrodę za te sukcesy został w 47 p.n.e. konsulem”.[P(ublio) Vatinio Q(uinto)] Fufio co(n)s(ulibus) ... „ w . Obaj zostali wybrani konsulami po powrocie Cezara ze Wschodu na bardzo krótki czas do końca roku. W latach 46-44 namiestnik Ilirii. W 46 p.n.e. pobił Marka Oktawiusza, stronnika Pompejusza, który dysponował w Ilirii dużą armią. Watyniusz otrzymał za to prawo do owacji. Ilirowie obawiając się, że Cezar w drodze na planowaną wojnę z Partami uderzy też na nich wysławszy posłów do Rzymu prosili o przebaczenie i zobowiązali się do płacenia danin i dostarczenia zakładników. Cezar posłał do nich Watyniusza z trzema legionami i znaczną liczbą jazdy, by nałożył na nich daniny i odebrał zakładników. Kiedy jednak Cezar zginął zamordowany, Ilirowie uważając, że potęga rzymska na Cezarze się opierała i ze śmiercią jego się załamała, odmówili Watyniuszowi posłuszeństwa, a gdy ich usiłował zmusić, napadli i wycięli pięć jego kohort.