Ponadto brał za nią odpowiedzialność i stał się jej symbolem, chociażby podpisując obwieszczenia informujące o egzekucjach zakładników (były one zazwyczaj sygnowane anonimowym podpisem „Dowódca SS i Policji na dystrykt warszawski”).

Szacuje się, że w okresie rządów Kutschery ginęło w Warszawie nawet do 300 osób tygodniowo. Całkowita liczba ofiar egzekucji, które przeprowadzono w samej tylko Warszawie, gdy Kutschera piastował stanowisko SSPF Warschau, jest szacowana na co najmniej 4,3 tys. Według niektórych historyków mogła sięgnąć nawet 5 tys. W konsekwencji Kutschera zyskał sobie przydomek „kata Warszawy”.

Śmierć thumb|Pogrzeb Kutschery (1944) thumb|Obwieszczenie z 2 lutego 1944 informujące o straceniu 100 polskich zakładników w odwecie za śmierć dwóch Niemców (w tym Kutschery). Podpisane przez komendanta SD i policji bezpieczeństwa na dystrykt warszawski Ludwiga Hahna thumb|Fragment raportu Armii Krajowej mówiący o reakcjach Niemców po zamachu na Kutscherę

Już około 10 grudnia 1943 roku do rozpracowywania Dowódcy SS i Policji przystąpił z własnej inicjatywy Aleksander Kunicki ps. „Rayski”. W międzyczasie, również w grudniu 1943 roku, decyzję o likwidacji Kutschery podjęło Kierownictwo Walki Podziemnej.