Podziemny sąd wydał na „kata Warszawy” wyrok śmierci.

Zadanie likwidacji Kutschery dowódca Kedywu Armii Krajowej płk August Emil Fieldorf ps. „Nil” powierzył oddziałowi specjalnemu „Pegaz”. W kolejnych dniach wywiadowcy „Pegaza” pod komendą „Rayskiego”, wraz z niektórymi spośród przyszłych wykonawców akcji, kontynuowali rozpoznanie celu. W rozpracowanie Kutschery zaangażowano także Teodorę Żukowską – agentkę wywiadu AK ulokowaną w urzędzie gubernatora dystryktu warszawskiego.

1 lutego 1944 roku żołnierze „Pegaza” dowodzeni przez Bronisława Pietraszewicza ps. „Lot” przeprowadzili udany zamach na Kutscherę. SS-Brigadeführer został zastrzelony w al. Ujazdowskich, na odcinku między ulicami Piusa XI i Chopina, gdy poruszał się samochodem na trasie ze swojego mieszkania w kamienicy przy al. Róż 2 do siedziby Dowódcy SS i Policji przy al. Ujazdowskich 23.

W odwecie za śmierć Kutschery Niemcy rozstrzelali następnego dnia 300 Polaków. 100 zakładników zamordowano w ulicznej egzekucji na rogu al. Ujazdowskich i ul. Chopina, w pobliżu miejsca zamachu. Pozostałych dwustu stracono w ruinach getta. Warszawę i okoliczne miejscowości obłożono kontrybucją w wysokości 100 mln złotych.