W 1922 r. ogłosiła drukiem rozprawę habilitacyjną Górnictwo i hutnictwo w Królestwie Polskim 1815–1830. 20 czerwca 1923 r. uzyskała habilitację (prawo do prowadzenia wolnych wykładów) z historii gospodarczo-społecznej na Uniwersytecie Warszawskim. W 1925 r. objęła stanowisko profesora i kierowniczki Katedry Historii Gospodarczo-Społecznej i Powszechnej Nowożytnej na WWP.
W 1925–1926 przebywała na uniwersytetach w Paryżu i Hamburgu na studiach uzupełniających u ekonomisty Alvina H. Hansena i historyka gospodarczego . Od 1928 r. prowadziła także zajęcia w oddziale WWP w Łodzi, gdzie jej studentką była Anna Rynkowska. Od 1930 r. kierowała tamtejszą biblioteką. Reprezentowała oddział łódzki w Senacie WWP, zasiadała w Radzie Studium Społeczno-Oświatowego przy WWP. W 1930 r. wzięła udział w Zjeździe Nauczycieli Radzieckich w Moskwie, zwiedziła Wystawę Pedagogiczną w Leningradzie i nawiązała kontakty z tamtejszym środowiskiem nauczycielskim;