Już 17 września 1781 oficjalnie powstał Zbór Ewangelicki w Białej, dla którego 20 listopada 1781 proboszcz cieszyński ks. Jan Traugott Bartelmus poświęcił miejsce budowy kościoła. Świątynia została zbudowana w centrum Białej, na miejscu istniejącego od początku XVIII w. cmentarza ewangelickiego. Zbór obejmował duży obszar cyrkułu myślenickiego, jednak zdecydowana większość wyznawców skupiała się w Białej i Lipniku. Inauguracyjne nabożeństwo w bialskiej świątyni odbyło się w Boże Narodzenie 1781. Pierwszym proboszczem nowej parafii został ks. Johann Mizia, przybyły do Białej w maju 1782.
Dotychczasowa ewangelicka nekropolia została zastąpiona 26 czerwca 1783 przez nowo otwarty cmentarz przy obecnej ul. Piłsudskiego. Jednak został on zamknięty już rok później w wyniku protestów katolickich mieszczan, a wierni zmuszeni zostali grzebać swoich zmarłych na terenie w pobliżu potoku Niwka, położonym przy obecnym skrzyżowaniu ulic Żywieckiej i Lipnickiej. Cmentarz ten był jednak narażony przez ciągłe zalewanie przez potok, w związku z czym w 1790 wznowione zostały pochówki na cmentarzu z 1783.