Na poprawę sytuacji ośrodka w Wiskitkach miał wpływ rozwój osady fabrycznej w Żyrardowie, który w 1840 roku zamieszkiwało 21 rodzin ewangelickich, które tworzyło 85 osób. Filiał wiskicki zrzeszał w sumie 366 rodzin, co stanowiło 1849 wiernych. W 1844 proponowano likwidację filiału i powołanie nowej parafii z siedzibą w Żyrardowie, co miało spowodować większy napływ do miasta nowych mieszkańców wyznania luterańskiego. W 1854 rozpoczęto jednak budowę kościoła ewangelickiego w Wiskitkach. Czas budowy przeciągał się z powodu problemów finansowych, ukończono ją w 1862. Podczas jej trwania, w 1855 doszło do przywrócenia samodzielnej parafii wiskickiej.
Powstanie parafii w Żyrardowie W 1890 Żyrardów zamieszkiwało 1852 ewangelików, czyniąc go największym skupiskiem wyznawców luteranizmu na terenie parafii. W wyniku uciążliwości związanych z podróżami do kościoła w Wiskitkach, w 1888 ówczesny proboszcz Juliusz Bursche rozpoczął budowę kościoła w Żyrardowie, dokończoną z powodu przeniesienia go do pracy w parafii w Warszawie przez jego następcę, księdza Rudolfa Gustawa Gundlacha. Kościół Wniebowstąpienia Pańskiego został poświęcony 25 września 1898 przez superintendenta generalnego Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego Karola Gustawa Manitiusa.