Była to budowla w stylu neogotyckim, a środki na jej powstanie pochodziły z darowizn właścicieli zakładów oraz robotników i pozostałych parafian.
Parafia wiskicka w 1897 liczyła 6418 wiernych. Rok później jej siedziba została przeniesiona do Żyrardowa. Częstotliwość prowadzenia nabożeństw w kościele w Wiskitkach została zmniejszona do jednego w miesiącu, świątynia popadła w zaniedbanie i ostatecznie została zamknięta. Działający przy kościele dom dla sierot i starców przeszedł pod opiekę żyrardowskich zakładów włókienniczych.
Po przeniesieniu siedziby parafii następował jej prężny rozwój. W niedziele odbywały się dwa nabożeństwa – główne z Sakramentem Ołtarza oraz popołudniowe dla dzieci, w środy i piątki prowadzono nabożeństwa tygodniowe. Nabożeństwo w języku polskim prowadzono raz w miesiącu.
W 1901 nowym proboszczem żyrardowskim został ks. Hugo Wosch. Dokończył on budowę sali konfirmacyjnej oraz mieszkań dla organisty i kościelnego.
W efekcie sytuacji spowodowanej przez wojnę rosyjsko-japońską oraz rewolucję 1905 roku, część parafian wyemigrowała na Wołyń i do Ameryki Północnej.