W pierwszej połowie 1938 r. wydała czwarty zbiór swoich wierszy Diemedžiu žydėsiu (lit. Kwitnąc bożemu drzewku), który otrzymał państwową nagrodę literacką. 13 stycznia 1939 r. stowarzyszenie pisarzy w Kownie zorganizowało święto literatury w Państwowym Teatrze, podczas którego wręczono nagrodę 1938 r. za ten zbiór.
W 1939 r. wydrukowano drugie wydanie zbioru wierszy Diemedžiu žydėsiu. 27 marca 1940 r. w Moskwie, w pałacu sztuki zachodniej w Moskwie otwarto wystawę litewskiej książki, na której były eksponowane również utwory tej poetki. W 1940 r. wydano poemat ludowy Jegla, królowa węży (lit. Eglė žalčių karalienė), napisany w latach 1937–1940. Wydano również wierszowaną bajkę Wdówka (lit. Našlaitė). Obie te prace Instytut Lituanistyki nagrodził, jako najlepsze dzieła popularyzujące język litewski, litewską kulturę oraz przekazy ludowe.
Okres okupacji Okupacja w 1940 r. dla Salomeji Nėris stanowiła okres kulminacyjny jej życia. Została deputowaną do tzw. Sejmu Ludowego oraz delegatką do Rady Najwyższej ZSRR (wybrana jako deputowana do Rady Najwyższej), aby prosić o przyjęcie okupowanej Litwy do składu Związku Radzieckiego. Polecano jej również napisanie poematu na cześć Józefa Stalina. Tak też zrobiła.